„1 cały ten pracowicie pomnażany dobytek miał być fundamentem, na którym Zabłoccy budowali szczęście Barbary.
Z drugiej serii zdjęć wiem również jak wyglądała po śmierci Są to zdjęcia z pogrzebu i z Zakładu Medycyny Sądowej.
Ta tragiczna, wstrząsająca seria zaczyna się od kolorowych zdjęć Barbary w otwartej trumnie. Jest ubrana na biało, a pośmiertny makijaż nie zdołał zamaskować iladów po ciosach zadanych nie ustalonym dotąd narzędziem.
Takiego pogrzebu jak Barbara nie miała jeszcze nigdy żadna dziewczyna w Zamojszczyżnie Za trumną szło ponad cztery tysiące ludzi, specjalne autobusy z Zomościa przywiozły jej koleżanki i kolęgów z „Delii", kolumna samochodów posuwała się wolno za konduktem, zamiast kompanii honorowej maszerowała Ochotnicza Straż Pożarna, którą w Huszczce Małej utworzył, dowodząc nią do dzisiaj, Kazimierz Zabłocki, były dziesiątki wieńców i wiele, bardzo wiele kwiatów.
A nad otwartym grobem ksiądz proboszcz z Kalinówki tak przejmująco mówił o zbrodni, winie i karze, że ludziom drżały ręce, w których trzymali mokre od łez chusteczki.
Składam ostrożnie te zdjęcia, jak złowróżbną talię kart.
Jest już późno. Chłopcy poszli spać, poszła też spać i pani Krystyna pościeliwszy mi przedtem na wersalce, gdzie piętrzy się teraz ogromna pierzyna.“(3)